De Wildeman

Door Laat een reactie achter

 Wildeman

Hij is lui, hij is vuil, hij stinkt.
Hij heeft wallen onder de ogen,
kijkt een beetje dom en drinkt
een pint op een bank in het park.

Zij is mooi, zij is vol, zij is zacht.
Ook Rubens had aan haar gedacht.
Zij zet zich naast hem en glimlacht,
in de wind op een bank in het park.

Hij spuwt en trekt aan een Cubaanse sigaar,
hij steekt zijn hand in zijn broek en vloekt,
zij schuift dichterbij en wrijft door haar haar.

Hij scheldt een voorbijganger uit en gromt hem na,
zij legt voorzichtig haar hand op zijn ruw behaarde arm,
tot de ogen elkaar treffen, hij niet meer denkt en

ze wat later in mekaars mond sterven.
Kleren gescheurd, een sterk bedwelmende geur;
Zij, puur natuur , hij, mijn lang vergeten ‘Wilde Man’.

Uit Brutus en Medea

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

captcha: *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>