Luxuria

Door Laat een reactie achter

Fragment uit “Luxuria, scènes van alledaagse waanzin.”

De schone en het beest.

Man bureau 68 Jan
Vrouw bureau 69 Samantha

BUREAU

Jan zit aan een bureautje. Even verder zit zijn collega, Samantha, aan een bureautje.
Ze praten elk apart naar het publiek toe. Beiden typen op een laptop.

JAN
Het is begonnen met die pikante schotel van onze Ethiopische kok, veel te heet. Het zweet liep over mijn lijf. Mijn tong leek wel een losbandige paaldanseres en mijn hormonen kleine soldaatjes die ten aanval riepen.

Zij zit te typen achter een laptop.

SAMANTHA
De soep was heet vandaag.

JAN
Ze ziet er sexy uit vandaag.

SAMANTHA
Hij kwam weer tegenover mij zitten, toen ik me voorover boog tuimelden zijn ogen bijna als balletjes in de soep.

JAN
Ze is toch zo mmmh…

SAMANTHA
En, wat hij aanheeft, waarschijnlijk nog van zijn betovergrootvader. Zo stijf.

JAN
Mmmmmh (zucht)
Ik moet het haar zeggen. Ik moet toch iets zeggen.

Hij kijkt haar richting uit.

‘Weet ge, ik moet iets bekennen… We werken nu al een jaar en een half samen en… tja, stilaan is er iets gegroeid…’

Ze kijkt op.
Hij kijkt snel terug naar zijn schermpje.

SAMANTHA
Zei je iets?

JAN
Euh neen, niets.

Ze blijft hem aankijken.

SAMANTHA
Nu dacht ik echt dat ik je iets hoorde zeggen?

JAN
Euh, ja, ‘k was mijn mail aan’t lezen…

Stilte

JAN
Euh, Sam, ik euh,… heb je nog, euh, een muntje bij je?

SAMANTHA
Waarom, heb je nog een afspraakje?

Hij lacht wat krampachtig. Ze gooit hem het pakje toe.

SAMANTHA
Hou maar ‘t is de laatste.(luid)

JAN
Dank je (luid)

SAMANTHA
Hij moet niet denken dat ik het in die kleffe handjes van hem ga duwen.

JAN
Ze geeft me zelfs haar laatste pakje.

SAMANTHA
Goh ziet hem daar nu glunderen. Goed, nog even volhouden en ik mag naar huis.

JAN
Waar blijft die poëet nu in me op zo’n momenten. De dichter die haar in welriekende verzen de liefde afsmeekt om zo te kunnen groeien in haar extatische verlangens.
Maar zo ben ik niet. Ik ben een storm in een glas water, niet toegelaten om groots te worden, een scooter geen Harley.

Ze betrappen zich erop dat ze net op hetzelfde moment naar elkaar kijken.

SAMANTHA
Ah, neen, als hij nu maar niets in zijn hoofd haalt. ‘Hellep!’
Bijna 5 uur, bijna, Sam en je bent ervan af, weg van de zwam.

JAN
Neen, beheers je, ‘t kan niet, ze moet niet denken dat ze me zomaar kan krijgen.
Ik weet waar ik mee bezig ben, ik werk het wel van me af, overuren schatje, overuren.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

captcha: *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>