Categorie — "Polaroids (nederlandstalig)"

Poëzie over gebeurtenissen in het leven, die als polaroids blijven nazinderen.

Je bewegen

Door Laat een reactie achter

Je bewegen is een inzoomen omdat je weigert de afstand te zien die voor je ligt en je achterlaat als een fitnessfreak elke seconde opnieuw op en neer, op de loopband van de fantasie met naast je een jong hijgend hart. Jij rennend omdat stilstaan pijn doet verzuring zich opdringt en (k)rampen op de loer …

read more →

Ik Bar(s)t

Door Laat een reactie achter

Even barsten kleine scheuren die ik niet, nog meer kan tegenhouden. De weerstand is klein de openingen, die lachende gaten worden groter, ze spuwen nog meer, nog even ervaren vanwaar het uitbrandt en alles dat niets is, vloeit weg. Angstvallig lach ik naar de grote gaten angstvallig houd ik alles gesloten.

read more →

Als je hoofd een brij is van nat cement op het punt staat beton te worden met stalen pin tussen wervels geschoten en tegelijk je voeten de aarde niet meer raken zwevend boven een vallend brok kryptoniet je ogen te log om ze nog te kunnen sluiten voel je je lost in space. Je kraait …

read more →
Page 1 of 1212345»10...Last »