Categorie — "Polaroids (nederlandstalig)"

Poëzie over gebeurtenissen in het leven, die als polaroids blijven nazinderen.

Je maar

Door Laat een reactie achter

Daar was het. Weer die maar. Ik vergat alles. Wat was. Heel mijn leven. Nog meer. Alles verdween. Maar. Jij niet. Jij kwam terug. Alles werd. Daarna. Ik wilde niet. Nog eens. Opnieuw dat gedoe. Alles en niets. Niets bleef. Alles. Tussen ons. Ik gaf toe. Jij wilde wel. Ik niet. Alweer dat gedoe. Omdat …

read more →

Ik Bar(s)t

Door Laat een reactie achter

Even barsten kleine scheuren die ik niet, nog meer kan tegenhouden. De weerstand is klein de openingen, die lachende gaten worden groter, ze spuwen nog meer, nog even ervaren vanwaar het uitbrandt en alles dat niets is, vloeit weg. Angstvallig lach ik naar de grote gaten angstvallig houd ik alles gesloten.

read more →

Als je hoofd een brij is van nat cement op het punt staat beton te worden met stalen pin tussen wervels geschoten en tegelijk je voeten de aarde niet meer raken zwevend boven een vallend brok kryptoniet je ogen te log om ze nog te kunnen sluiten voel je je lost in space. Je kraait …

read more →
Page 1 of 1212345»10...Last »