De Demonen van Dalca

“A young adult vampire trilogy about young people and their roots and the danger of making wrong choices.”

Samen met vriend en collega Johan Vandevelde werkte ik aan een cyclus van Young Adult romans of
jeugdromans die gaan over de strijd tussen goed en kwaad en de zoektocht naar de oorsprong van dit alles.

Allereerst is er Nachtwild en deze verscheen in 2013.
De tweede in de reeks is Bloedlijn en verscheen in het voorjaar van 2016

Cover Bloedlijn

Het derde deel Levensgif verscheen in het najaar van 2016

Via deze link alvast een recensie.

En natuurlijk een fragment!

O_De demonen van Dalca 1 - Nachtwild

 

 

 


Het geschiedenislokaal was pikdonker.

De gordijnen waren dicht en de ramen waren afgeplakt met grote zwarte doeken. Alleen het licht van de openstaande deur hielp de leerlingen om hun bank te vinden.

Vooraan in de klas ontwaarde Maikel een lang en spits silhouet, dat de binnenkomende leerlingen zwijgend leek te observeren. Toen iedereen zat, stond de leraar op en liep met brede, schrijdende passen naar de deur om die te sluiten. Nu was de klas helemaal donker en het werd vanzelf muisstil. Dries deed het display van zijn gsm oplichten, maar plotseling verscheen op het smartboard een antiek ogende afbeelding van een opengereten lichaam, die de klas helemaal in een wit licht hulde.

‘IIIIeeeuw!’ reageerden enkele meisjes. De jongens keken verbluft toe. Dit was net een scène uit een horrorfilm, behalve dat dit echt was. Mijnheer Balan stapte in het licht van de beamer en zijn ingevallen gezicht keek ernstig de klas in.
‘Tot op heden is nog niet bekend hoe dit is gebeurd…’ sprak hij met een gladde stem.

‘Photoshop?’ doorbrak Dries de stilte.

Mijnheer Balan knikte en er verscheen een dunne, maar spontane glimlach om zijn kleurloze lippen.

‘Zou kunnen, jongeman, maar misschien is het wel echt. Misschien is het iets wat mensen niet willen zien… Op wat voor letsels lijken ze?’

Siebes vinger schoot de lucht in.

‘Bijtwonden, mijnheer! Waarschijnlijk van een wild Euraziatisch zwijn of monsterzwijn. Die leefden eerst op boerderijen in Azië, maar werden door jagers eind negentiende eeuw geïmporteerd en losgelaten in de Europese bossen. Door hun vraatzucht konden ze heel agressief zijn en zelfs mensen aanvallen…’

Verschillende leerlingen zuchtten hoorbaar. Siebes bijnaam was niet voor niets Wiki Siebe. Hij was een wandelende encyclopedie. Eentje met een abonnement op National Geographic en een kast vol trofeeën van allerhande wetenschapswedstrijden.

Mijnheer Balan keek hem echter opgetogen aan.

‘Goed gevonden… hoe is je naam?’

‘Siebe Steenwegen.’

‘Dat zou inderdaad best wel eens kunnen, Siebe, en het speelde zich inderdaad af eind negentiende eeuw.’

‘En wat heeft dat zwijn met geschiedenis te maken?’ bromde Dries geërgerd.

‘Daar ben ik jullie leraar voor.’

Mijnheer Balan drukte op de schakelaar en de tl-lampen in het plafond tinkelden aan. Opeens zag alles er veel minder eng uit en voor hetzelfde geld kwam de afbeelding op het scherm inderdaad uit een slecht gemaakte horrorfilm. In het licht zag de nieuwe leraar er ook alvast een heel stuk beter uit. Hij was een grote, sportief geklede man van rond de dertig met donker, kortgeknipt haar. Op de lessenaar stonden een oubollige bruinlederen aktetas en een thermosfles. Mijnheer Balan had felblauwe ogen en Maikel vermoedde dat zijn bleke huid het gevolg was van een gebrek aan zonlicht doordat hij steeds in het donker zulke dialessen gaf.

‘Mijn naam is Dimitri Balan’, sprak de leraar, terwijl hij zijn naam op het bord schreef. ‘Ik ben geschiedkundige van opleiding en gespecialiseerd in volkskunde, meer bepaald in mythen en legendes. Je zou kunnen zeggen dat ik me verdiept heb in verhalen die de mensen het liefst verborgen houden of toch op zijn minst als fictie bestempelen.’

 

Dit boek vind je in de boekhandel of kan je bestellen via uitgeverij Van Halewyck, Pelckmans of de boekhandel.